Czym był Jupon lub Surcoat (Surkot)?
Ogólnie była to wierzchnia szata nakładana na zbroje, często wykonywana z kilku warstw lnu lub wełny podszywanej lnem lub samej wełny. My skupimy się tylko na ich wersjach bojowych. Dobrym przykładem jest egzemplarz surkotu – juponu należący do Edwarda Woodstocka (1330-1376), księcia Walii, znanego również jako Czarny Książę. Był najstarszym synem króla Edwarda III i zmarł przed ojcem. Został pochowany w katedrze w Canterbury. Surcoats (surkot – spolszczenie) był to średniowieczny długi płaszcz noszone zarówno przez mężczyzn, jak i kobiety. Mógł wystpować z rękawami lub bez rękawów i sięgał aż do stóp. Często były ozdobione herbami rodowymi. Pod koniec XIII wieku jupon i surkot zaczęły się zmieniać. Wpływ na to miały ewolucje w uzbrojeniu ochronnym, do kolczugi zaczęto dodawać elementy płytowe, które nazwano płatami. W połowie XIV wieku jupon i surkot bojowy znacznie się skróciły, sięgały teraz maksymalnie do wysokości kolan, często pikowane dla dodatkowej ochrony, pomimo zakładania na płaty lub kolczugę. Z czasem pojawienie się pełnej zbroi płytowej spowodowało stopniowy zanik juponu i surkotu. Jupon noszony przez Czarnego Księcia wisi od wieków nad jego grobowcem. Wykonany jest z grubego lnu z wełnianą wyściółką. Do tego dodano naprzemienne aksamitne panele w kolorze czerwonym i niebieskim, ozdobione fleur-de-lys przeszytymi złoconą nicią po niebieskiej stronie i heraldycznymi lwami po czerwonej. Ta wersja jest wiązana na całej długości zwężając się w tali z krótkimi rękawami sięgającymi przed łokieć.
W wyniku ekspozycji przez wiele stuleci w katedrze w Canterbury jego Jupon powoli się rozpadał. W zeszłym roku w programie BBC A Stitch in Time odtworzono jego Jupona w pierwotnym wyglądzie.
